مستحب است که فرد در روز اول ماه مبارک رمضان مقداری از گلاب بر صورت خود بریزد تا از خوارى و پریشانى نجات یابد و قدرى هم بر سر خود بزند تا در آن سال از سرسام ایمن شود.
درباره اهمیت و ارزش ماه رمضان همین بس که «شب قدر» در آن قرار دارد و ارزش این شب از هزار ماه بهتر است، یکی از اهداف ماه مبارک رمضان این است که از این فرصت سرنوشت ساز بیشترین بهره را ببریم، اگر بخواهیم به این هدف خود دست یابیم، باید برای لحظه لحظه آن حساب باز کنیم، حتی برای ساعاتی که درحال خواب یا استراحت هستیم.
پیامبر اکرم(ص) درباره اجر و پاداشی که خداوند برای روزهداران این ماه قرار داده است، میفرمایند: در ماه رمضان خداوند عدهای از فرشتگان را مأمور میکند تا برای روزهداران دعا کنند، سپس آن حضرت میفرماید: این دعا برای روزهداران، در خواست خیر و خوبی از خداوند است و باز فرموده است: جبرئیل به من خبر داد که خدای سبحان فرموده، من فرشتگان را برای دعای هیچ کسی موکل نکردم، مگر برای روزهداران.
خدایا قرار ده روزهام را در این ماه روزه روزهداران واقعى و شبزندهداریم را
قیامَ الْقاَّئِمینَ وَنَبِّهْنى فیهِ عَنْ نَوْمَةِ الْغافِلینَ وَهَبْ لى جُرْمى فیهِ
نیز همانند شبزندهداران و بیدارم کن در آن از خواب بیخبران و جنایتم را بر من ببخش
یا اِلهَ الْعالَمینَ وَاعْفُ عَنّى یا عافِیاً عَنِ الْمُجْرِمینَ
اى معبود جهانیان و درگذر از من اى درگذرنده از جنایتکاران.

تفسیر آیتالله احمدی فقیه یزدی از دعای روز اول ماه رمضان :
در دعای روز نخست ماه، بنده از خداوند متعال میخواهد تا روزهاش را همانند روزهداران قرار دهد، منظور از روزه داران کسانی هستند که تمامی اعمالشان مورد قبول درگاه حق قرار گرفته است. در واقع بنده غیر مستقیم خواهان پذیرفتن اعمالش است و چون از عبارت اجعل (قرار ده) استفاده شده به این معناست که این یک مقام در نزد خداست. مقامی که در آن کسانی هستند که خدا نماز و روزه آنها را پذیرفته است. در ادامه بنده از خداوند میخواهد که وی را از خواب غفلت بیدار کند، خوابی که باعث دوری بنده از خدا شده است و در پایان بنده میخواهد که در روز نخست بخشیده شود تا بتواند در ادامه ماه مراتب عرفانی را طی کند.